Nieuws

Grote plannen, grote dromen - 01/08/2008

Tijdens de Joseon-dynastie hielp de Koreaanse geleerde Eon-juk Lee bij de verspreiding van het confucianisme, gekend om zijn idealen van loyauteit, gulheid en vertrouwen. Zijn bijdrage tot het Koreaanse neoconfucianisme leverde hem een reputatie op als één van de vijf Grote Wijzen van het Oosten. Vijf eeuwen later hebben deze waarden zijn afstammeling, Dong Kurn Lee, geholpen om een gezin te stichten, een bedrijf op te richten en om de eerste Koreaanse RI-voorzitter te worden.

Het jaarthema van Dong Kurn (D.K.) Lee, Maak dromen waar, heeft reeds heel wat enthousiasme verwekt en zijn prioriteiten – vermindering van de kindersterfte en ontwikkeling van het ledenbestand – scheppen grote verwachtingen. Hij staat bekend voor zijn uitgebreide sociale en professionele netwerk en wil de Rotariërs aanmoedigen om zichzelf te overtreffen. Om zijn doel te bereiken, rekent hij op de wijsheid van zijn mentors, op de lessen die zijn vader hem meegaf, op de voortdurende steun van zijn echtgenote en op de trotse tradities van zijn cultuur. ‘Koreanen geven niet snel op’, stelt D.K. Lee. ‘Na de verwoestingen tijdens de Koreaanse oorlog hebben ze een grote drang naar succes ontwikkeld. Als ze ergens voor gaan, doen ze dat met passie en vasthoudendheid.’

Vaders wijsheid

D.K. Lee bracht zijn vroege jeugd en later vele zomers door in Yangdong, een klein dorpje op drie uur rijden van Seoel, waar zijn beroemde confuciaanse voorvader in de 15de eeuw actief was. Het is niet meer dan een verzameling huizen langs een weg aan de voet van een heuvel.
Het leven in dit dorpje heeft D.K. Lee gemaakt tot wie hij vandaag is. Het motto boven de ingang van de lagere school, zo’n eeuw oud, roept de leerlingen op om ‘creatieve en integere steunpilaren te worden van de maatschappij’. Zijn grootouders leefden er volgens de Koreaanse traditie. Vandaag staat de familiewoning vaak leeg, want D.K. Lee en zijn echtgenote Young Ja Chung brengen hun tijd meestal door in Seoel, op de RI-zetel in Evanston of op reis. Het echtpaar wil zeker zijn pensioen doorbrengen in het huis, omgeven met pijnbomen en magnolia’s en met een prachtige 600 jaar oude jeneverbes (juniperus) in de tuin, waar D.K. als kind vaak inklom.

In Yangdong bracht Won Gap Lee, een voormalige Rotary-gouverneur, zijn zoon discipline, nederigheid en gulheid bij. Hij leerde hem eveneens om succes niet naar zijn hoofd te laten stijgen, niet prat te gaan op rijkdom en vooral eerbied te hebben voor familieleden, vrienden en gasten. Op jonge leeftijd verliet D.K. Lee Yangdong om in Seoel naar het lyceum en daarna naar de universiteit te gaan. Zijn vader was in die tijd eigenaar van een textielbedrijf. Na zijn universitaire studies en zijn legerdienst vertrok D.K. naar San Francisco voor een managementopleiding. Van zijn vader had hij niet veel geld meegekregen. In de zomervakantie moest hij de handen uit de mouwen steken als afwasser in restaurants. ‘Mijn vader wou absoluut vermijden dat ik een verwende student zou worden’, zegt hij.

D.K. Lee bewonderde het werk van zijn vader en zijn vrienden voor Rotary. Zelf werd hij in 1971 lid van Rc Seoel Hangang en, zoals zijn vader, in 1995-96 gouverneur. Door de jaren heen heeft hij verschillende Rotaryfuncties bekleed, onder meer die van bestuurder van RI (director) en van de Rotary Foundation.

Een delicaat evenwicht

Het werk van D.K. Lee voor Rotary heeft des te meer indruk gemaakt op zijn vrienden en medewerkers omdat hij tegelijkertijd ook het familiebedrijf verder heeft ontwikkeld. Hij is voorzitter van Bubang Co. Ltd en van Bubang Techron Co Ltd, bedrijven gespecialiseerd in elektronica en huishoudapparaten. De bescheiden textielfirma van zijn vader heeft hij uitgebouwd tot een modern bedrijf dat actief is in heel Zuid-Korea en in China.

D.K. Lee en zijn echtgenote hebben vier kinderen (twee dochters en twee zonen). Drie van hen zijn getrouwd en hebben zelf ook kinderen. De meeste tijd besteedt D.K. aan Rotary, zijn bedrijven en zijn gezin, maar ook vrienden vindt hij erg belangrijk. Zijn adresboek vormt een echte Who’s Who van Korea, met daarin de president en de eerste minister, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, universiteitsrectoren, belangrijke bedrijfsleiders enz. Zijn vrienden denken dat D.K. Lee in Rotary zijn ware roeping heeft gevonden. Ze zijn er trots op dat hij aan het hoofd staat van zo’n internationale organisatie.

D.K. Lee probeert zoveel mogelijk contacten te hebben met andere Rotariërs en vraagt vaak naar de mening van de mensen die hem omringen. Te vaak laten mensen slechts in besloten kring hun echte mening horen, terwijl D.K. denkt dat alle opinies vertegenwoordigd moeten zijn als Rotary echt internationaal wil zijn. Zijn zin voor collectieve besluitvorming en zijn gastvrijheid hebben hem reeds veel krediet opgeleverd.

Tot zijn ambitieuze doelstellingen behoort een stijging van het ledenbestand met 10%, tot 1,3 miljoen Rotariërs. Hoe meer Rotariërs er zijn, hoe meer we kunnen verwezenlijken. D.K. Lee wil zoveel mogelijk clubs bezoeken om die boodschap zelf te verspreiden. Daarnaast krijgt ook de nieuwe fondsenwervingscampagne voor PolioPlus zijn volle steun. Verder behoudt hij de prioriteiten van zijn voorganger Wilf Wilkinson en voegt er een aandachtspunt aan toe: de strijd tegen kindersterfte. Dat werd geïnspireerd door een reis in Afrika, waar hij moeders zag die zo ondervoed waren dat ze hun kinderen de borst niet konden geven. ‘Dat probleem kunnen we niet op één jaar oplossen’, erkent hij, ‘maar een Koreaans spreekwoord zegt dat een taak aanvatten reeds het halve werk is’.

D.K. Lee rekent op de steun van zijn vele vrienden, maar de man in wie hij het meest vertrouwen stelt, is zijn mentor in Rotary, In Sang Song. Ze sloten vriendschap in 1994, toen hij DGE was en Song director. Allebei vinden ze dat Zuid-Korea de internationale gemeenschap veel verschuldigd is voor de steun die het land kreeg na de Koreaanse Oorlog (1950-53). ‘Korea was toen straatarm en veel regeringen en internationale organisaties hebben bijgedragen tot de heropbouw van het land. Vandaag gaat het ons economisch voor de wind en kunnen we iets teruggeven. Je ziet trouwens dat de opgang van Rotary in ons land gelieerd is aan de economische ontwikkeling.’

Toen D.K. Lee Rotariër werd, drukte zijn vader hem op het hart nooit een vergadering te missen en binnen Rotary geen persoonlijke eer na te streven. Won Gap Lee zei hem ook dat de concurrentie voor topfuncties zwaar is, en hij die beter aan anderen kon overlaten. Vandaar dat D.K. Lee lang aarzelde om gouverneur te worden. Eens het zover was, in 1995, mocht zijn vader het niet meer meemaken…

Aan het hoofd van D 3650 beleefde hij een fantastisch jaar. Gretig ging hij in op de oproep van toenmalig RI-voorzitter Herb Brown om nieuwe leden te werven. Aangemoedigd door In Sang Song richtte hij in zijn district 32 clubs op en rekruteerde 1.800 nieuwe Rotariërs. Sindsdien is ledenwerving één van zijn geliefkoosde actieterreinen.

Nu D.K. Lee zich opmaakt voor een functie die zijn vader niet voor hem zag weggelegd, denkt hij wel eens aan de mogelijke reactie van die strenge maar goedmenende vader. ‘Als hij nog leefde, zou hij mijn meest gewaardeerde raadgever zijn en ik ben er zeker van dat hij trots zou zijn op mij.’

The Rotarian
(Bewerking / vertaling: S.V.)