Nieuws

Jacques Rogge: een hart voor de sport - 01/08/2008

Met de Olympische Spelen in Peking is Jacques Rogge aan zijn tweede Zomerspelen als IOC-voorzitter toe, na die van Athene in 2004. Peking werd als gaststad gekozen op een vergadering van het Internationaal Olympisch Comité in juli 2001 in Moskou. Tijdens diezelfde vergadering benoemden de IOC-leden Rogge tot opvolger van de legendarische Juan Antonio Samaranch, die sinds 1980 aan het hoofd stond van het IOC. Jacques Rogge, erelid van Rc Gent, wordt sindsdien beschouwd als onze meest invloedrijke landgenoot..

Gentenaar Jacques Rogge (° 1942) studeerde geneeskunde en bleef tot zijn aanstelling als IOC-voorzitter actief als orthopedisch chirurg. Van zijn vader erfde hij de passie voor zeilen, een sport die hij later combineerde met rugby. In het zeilen werd hij zestien keer Belgisch kampioen en één keer wereldkampioen. In 1968, 1972 en 1976 nam hij als zeiler deel aan de Olympische Spelen.

In 1973 werd Rogge als eerste atletenvertegenwoordiger lid van het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC). Hij botste er op enige weerstand, maar genoot de onvoorwaardelijke steun van voorzitter Raoul Mollet, die steeds één van zijn mentors zou blijven. Rogge slaagde erin om de atleten meer inspraak te geven in het BOIC en werd er in 1989 zelf voorzitter van. Tegelijk werd hij ook voorzitter van de Europese Olympische Comités.

Zijn intrede bij het IOC maakte Rogge in 1991, alweer dankzij Raoul Mollet, die er veel invloed had. Hij werd er de tweede Belgische vertegenwoordiger, naast prins Alexandre de Mérode. Eén van zijn taken was de coördinatie van de Spelen van Sydney in 2000, die uitdraaiden op een groot succes. Daardoor kon Rogge binnen het IOC veel krediet opbouwen. Toen men datzelfde jaar begon na te denken over de opvolging van Samaranch, stond zijn naam bovenaan op het lijstje.

Het was dan ook geen verrassing dat Jacques Rogge op 16 juli 2001 met een grote meerderheid werd verkozen tot voorzitter van het IOC. De eerste Spelen die onder zijn voorzitterschap plaatsvonden, waren de Olympische Winterspelen van 2002 in Salt Lake City. Na de aanslagen van 9/11 was het even onzeker of die Spelen konden doorgaan, maar Rogge slaagde erin sluitende veiligheidsmaatregelen te treffen.

Eén van Rogges eerste beleidsdaden was het ‘afslanken’ van de Olympische Spelen, die uit hun voegen dreigden te barsten. Het aantal disciplines werd verminderd en het aantal deelnemers werd beperkt tot 10.000. Hij zette ook een systeem op waarmee de organisatoren van de Spelen hun ervaringen kunnen doorgeven aan hun opvolgers. Hij zorgde er ook voor dat het IOC weer zelf zijn marketing en televisierechten ging beheren en hij richtte de Olympic Broadcast Service op, die in Peking voor het eerst de Spelen zal uitzenden. Verder nam hij het initiatief voor de Olympische Jeugdspelen. Ten slotte heeft hij vastberaden de strijd aangebonden met corruptie en doping, die de Olympische Beweging veel schade kunnen berokkenen. Bij de atleten verwierf hij veel sympathie door tijdens de Spelen niet in een sterrenhotel te verblijven, maar in het spelersdorp.

De voorbereiding van de Spelen van Peking verliep allesbehalve rimpelloos, omdat er veel vragen opdoken naar de situatie van de mensenrechten in China. Ook verscheen er een kritisch rapport over de productie van Olympische merchandising (petjes, tassen, pennen…) in Chinese fabrieken, waar nog vaak kinderarbeid voorkomt. Het organisatiecomité heeft alvast een onderzoek ingesteld.

Voor de Spelen werd in Peking een nieuw Nationaal Stadion gebouwd, waar maximaal 100.000 toeschouwers terechtkunnen. Daar zullen onder meer de openings- en slotceremonie worden gehouden, onder leiding van de bekende Chinese regisseur Zhang Yimou.

S.V.